UCZESTNICY WYSTAWY

prof. Andrzej Sadowski
dr Jarosław Lewera

STUDENCI I ABSOLWENCI:

Justyna Woźniak
Katarzyna Dudkiewicz
Agata Buda
Iwona Wiaderna
Alicja Przybysz
Ludwika Żytkiewicz
Anna Literacka
Jakub Ksiąszczyk
Izabela Kaczmarek
Cyryl Karwat
Joanna Chryniewicz

Weronika Tyce
Agata Żwirska
Grzegorz Maciąg
Kamila Ossowska
Ewa Kłos
Natalia Czeczot
Michał Justyna
Mirosław Koprowski
Małgorzata Zacharska
Małgorzata Klaklik
Kamil Sobczyk
Aneta Jańczak
Emilia Stopa
Joanna Cicha
Katarzyna Cholewa
Anna Kędziora

 

* * *

ANDRZEJ SADOWSKI

Urodzony w 1946 roku w Łodzi. Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, w pracowni malarstwa i rysunku prof. Mariana Jaeschke. Dyplom w 1970 roku. W latach 1976 – 1978 stypendysta Funduszu Rozwoju Twórczości Plastycznej Ministra Kultury i Sztuki. W 1978 stypendysta Fundazione Romana Marchesa J.S.Umiastowska w Rzymie. W 2004 roku stypendysta Maison d’Artiste de la Grande Vigne w Dinan we Francji.
Profesor malarstwa i rysunku w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi i w Wyższej Szkole Informatyki i Umiejętności w Łodzi.
W latach 1992 – 2004 profesor malarstwa i rysunku w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie.
Twórczość w zakresie malarstwa i rysunku. Mieszka i pracuje w Łodzi.

Wystawy:
W latach 1970 – 2013 miał 47 wystaw indywidualnych malarstwa, wielokrotnie w Łodzi, Gdańsku
i w Warszawie oraz w Płocku, Tarnowie, Białymstoku, Zamościu, Kielcach, Katowicach, Zabrzu, Gliwicach, Wałbrzychu, Poznaniu, Lublinie i Przemyślu oraz za granicą w Getyndze, Dusseldorfie, Berlinie, Tokio
i Bratysławie.
W latach 1970 – 2013 uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych sztuki polskiej w kraju i za granicą.
W latach 1969 – 1980 brał udział w konkursach na malarstwo, grafikę i rysunek, gdzie otrzymał 13 nagród i wyróżnień.
W latach 1996 – 1997 wykonał wraz z prof. Markiem Wagnerem malarstwa ścienne w Konig Wusterhausen
i w Ludwigsfelde w Niemczech.

Prace w zbiorach:
Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Okręgowego
w Radomiu, Muzeum Regionalnego w Pabianicach, Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Historii m. Łodzi, Muzeum Niepodległości w Łodzi, Muzeum im. A. Puszkina w Moskwie, Ermitażu
w Petersburgu, Galerii Autoportretów Galerii Degli Uffizi we Florencji, Biur Wystaw Artystycznych
w Płocku, Białymstoku, Olsztynie, Lublinie, Szczecinie, Wałbrzychu, Zamościu, Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi oraz licznych kolekcji państwowych i prywatnyc
h w kraju i za granicą w Austrii, Australii, Belgii, Brazylii, Danii, Grecji, Francji, Holandii, Japonii, Kanadzie, Maroku, Norwegii, Indonezji,
Niemczech, Szwajcarii, Szwecji, Syrii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Rosji, Ukrainie,
we Włoszech i w USA.

 

* * *

JAROSŁAW LEWERA

W latach 1994-1999 studia wyższe w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Dyplom z malarstwa
w pracowni prof. Andrzeja Sadowskiego. Uzyskał tytuł doktora sztuki i pracuje obecnie na stanowisku adiunkta w pracowni
Malarstwa i Rysunku
prof. Andrzeja Sadowskiego.
Ma za sobą dwanaście wystaw indywidualnych
i brał udział w ponad czterdziestu
wystawach zbiorowych w kraju i za granicą.
Na przestrzeni 2000-2013 zdobył pięć nagród
i wyróżnień na konkursach malarskich.
Ponad to uczestnik wielu plenerów malarskich w kraju
i za granicą. Zajmuje się malarstwem,
rysunkiem, fotografią, filmem video,
tworzy własną muzykę autorską.




Mistrz i uczniowie
Andrzej Sadowski, Jarosław Lewera
studenci i absolwenci

 

Wystawa rysunku i malarstwa
Pracownia 265
Wydział Tkaniny i Ubioru
Akademia Sztuk Pięknych
im. Władysława Strzemińskiego
w Łodzi

 

Emilia Stopa
dyplom licencjacki 2013
Izabela Kaczmarek
dyplom licencjacki 2012
Justyna Woźniak
dyplom 2012
Kamila Ossowska
dyplom licencjacki 2012
Katarzyna Dudkiewicz
dyplom 2012
Małgorzata Klaklik
dyplom 2012
Małgorzata Zacharska
dyplom 1999

 

/ powrót /



Pracownia malarstwa i rysunku
stanowi integralną część kształcenia ogólnoplastycznego,
dlatego też w swoim programie musi
uwzględniać elementy wspólne dla obu pracowni.
Podstawę programu stanowi studium z natury
ale trzeba wyraźnie zaznaczyć
że studium z natury nie może
być samym w sobie,
musi być jedynie środkiem
prowadzącym do wytyczonego celu.
Rezultatem jest zaś możliwie wszechstronny
rozwój studenta rozumiany jako stały wzrost
jego umiejętności warsztatowych,
ogólnej wiedzy rozumianej świadomości plastycznej.
Studium z natury daje
studentowi możliwości
bliższego poznania zjawisk zachodzących w sztuce.
Rzetelna i wnikliwa obserwacja
oraz analiza tych zjawisk ma na celu poznanie związków i wzajemne
zależności występujących między światłem, barwą
i przestrzenią. Poznanie obiektywnych praw,
które podlega nasze widzenie daje solidną podstawę
do wyciągnięcia niezbędnych wniosków
oraz do w pełni świadomego podporządkowania obserwacji.
To wszystko stanowi punkt wyjścia
do formułowania czytelnej,
spoistej i w miarę poprawnej wypowiedzi artystycznej studenta.
Odrębnym i bardzo poważnym
zagadnieniem są kwestie czysto warsztatowe.

Doskonalenie umiejętności praktycznych odbywa się
poprzez realizacje określonych ćwiczeń.
Transponowanie poczynionych obserwacji
na język środków plastycznych stwarza najlepsze
warunki do polepszenia umiejętności warsztatowych studenta,
ponieważ dobór tych środków w trakcie
pracy nad ćwiczeniem polega na nieustannej weryfikacji
poprzez odwoływanie się do natury.
Ażeby rozwinąć w pełni świadomość artystyczną
studenta i jego umiejętności warsztatowe potrzebne
są treści programowe obejmujące podstawowe pojęcia
i terminy plastyczne
dotyczące rzeczywistości postrzeganej
i rzeczywistości pojęciowej. Temu służą ćwiczenia
studyjne obejmujące martwą naturę, studium
modela i studium pejzażu oraz ćwiczenia
poszukujące nowych środków wyrazu związanych
z zastosowaniem różnych technik malarskich
i rysunkowych oraz niezbędnej wiedzy dotyczącej
tak podstawowych terminów plastycznych jak kompozycja,
walor, kolor i materia malarska.
Niebagatelną rolę powinny odgrywać również zagadnienia
dotyczące zadań z wyobraźni, szukania nowych
znaczeń dla przedmiotów i zjawisk oraz tworzenia
nowej subiektywnej rzeczywistości.

Realizacja celów programowych i dydaktycznych
zawsze była związana z osobowością
i dorobkiem artystycznym
pedagoga- artysty, z jego postawą ideowo-artystyczną,
wiedzą, zaangażowaniem, sumiennością, uczciwością
i przeświadczeniem, że realizacja programu
pracowni pomoże studentowi poznać wszystkie tajniki
wielkiej sztuki i ułatwi mu znalezienie
swojego miejsca w społeczeństwie.